آب گرمى كه بر درب خانهء كسى باشد و شبانه روزى پنج بار خود را در آن شستشو دهد تشبيه كرده است » كه بدون ترديد چرك و آلودگى در بدن چنين كسى باقى نخواهد ماند ! گروهى از مؤمنان كه زينت و متاع اين جهان ، و چشم روشنى آن يعنى فرزندان و اموال آنان را به خود مشغول نداشته ، حق نماز را خوب شناخته‌اند ، خداوند سبحان مىگويد : « مردانى هستند كه تجارت و داد و ستد آنان را ، از ياد خدا ، و بر پا داشتن نماز و پرداخت زكات باز نمىدارد » « 1 » رسول خدا ( ص ) بعد از بشارت به بهشت ، خويش را در مورد نماز به تعب و مشقت انداخته بود ، زيرا خداوند به او فرموده بود : « خانواده خويش را به نماز فرمان ده ، و در برابر آن شكيبا باش « 2 » ، لذا آن حضرت در پى اهل بيت خود را به نماز امر مىكرد و خود نيز در انجام آن شكيبائى داشت . زكات ( و بدانيد كه ) زكات همراه نماز مايهء تقرب مسلمانان به خداوند است ، بنا بر اين كسى كه زكات را با طيب خاطر عطا كند ، كفارهء ( گناهان ) او محسوب مىشود و مانع و و حاجبى از آتش براى او خواهد بود ، پس نبايد كسى چشم به دنبال آنچه پرداخته بدوزد و در اداى آن براى خويش مشقت ببيند ، يا بخاطر آن حسرت خورد ، زيرا آن كس كه بدون طيب نفس براى دريافت مزد بيشترى آن را بپردازد ، نسبت به سنت پيامبر ( ص ) جاهل است و از اجر و ثواب مغبون ، و در عمل گمراه و بسيار پشيمان خواهد شد . اداى امانت سپس ( وظيفه الهى هر كس ) اداء امانت است ، چه اين كه آن كس كه اهل امانت نباشد هرگز به مقصد نمىرسد ( بدانيد ) امانت بر آسمانهاى بنا شده ، زمينهاى گسترده ، كوههاى مرتفع كه :

--> ( 1 ) - نور - 37 ( 2 ) - طه - 132